Tyrannosaurus zwany Pinokio Rex

Chińscy naukowcy we współpracy ze swoimi brytyjskimi kolegami odnaleźli szczątki niezwykłego dinozaura. Drapieżnik był krewnym Tyrannosaurusa rexa, jednak ma o wiele dłuższy od niego pysk. Właśnie dlatego naukowcy nadali mu pocieszny przydomek Pinokio Rex. 
 
Paleontolodzy zapewniają jednak, że spotkanie z Pinokiem oko w oko raczej nie było zabawne.
- Był równie krwiożerczy i niebezpieczny co pozostałe tyranozaury, a może nawet bardziej. Sądzimy, że mógł być nawet szybszy i zwinniejszy niż jego krewni - mówi jeden z odkrywców, dr Steve Brusatte z Uniwersytetu w Edynburgu.

Drapieżnik, nazwany oficjalnie Qianzhousaurus sinensis, żył 66 mln lat temu, krótko przed końcem ery dinozaurów. Liczył sobie 9 metrów długości i ważył prawie tonę. Zdaniem naukowców, dinozaur polował na mniejsze stworzenia, tj. jaszczurki czy opierzone dinozaury.

 Zamieszkiwał na obszarze współczesnej Azji. Tam też został odkryty, naukowcy wykopali szkielet na terenie budowy w południowych Chinach.

 - Jego paszcza była o 35 proc. dłuższa niż pyski pozostałych dinozaurów. Jego nos był długi i smukły, zwieńczony rzędem rogów na samej górze. Musiał wzbudzać przerażenie swoich ofiar - mówi dr Brusatte.

Prof Junchang Lu i dr Steve Brusatte w miejscu odkrycia.

Qianzhousaurus sinensis miał długie, wąskie zęby, podczas gdy T. rex miał grube zęby i potężne, głęboko osadzone szczęki.

 Badacze już wcześniej podejrzewali jego istnienie, ale nigdy wcześniej nie udało im się wykopać szczątków dorosłego osobnika, który potwierdziłby ich przypuszczenia o długim nosie i nowym gatunku.






 Qianzhousaurus sinensis należy do tej samej rodziny co Tyrannosaurus rex - Tyrannosauriadae.
Oba gatunki tyranozaurów egzystowały obok siebie, ale nie byłby bezpośrednimi konkurentami, jako że prawdopodobnie polował inną ofiarę.
Według naukowców, Qianzhousaurus sinensis mierzy około 9 m od pyska do ogona, i miał wydłużoną czaszkę, dłuższe zęby w porównaniu do bardziej potężnych szczęk, i grubszych zębów innych Tyrannosaurów. Odkrycie Qianzhousaurus doprowadziły do stworzenia nowej gałęzi rodziny tyranozaurów składających się z  Q. sinensis o długim pysku i dwóch innych gatunków. Tą podrodzinę nazwano Alioramini. 

"To jest inny gatunek tyranozaura," powiedział Dr Steve Brusatte z Uniwersytetu w Edynburgu Szkoła Nauk o Ziemi, współautor artykułu opublikowanego w czasopiśmie Nature Communications.
 

 

"Ma znajomy uśmiech jak Tyrannosaurus rex, ale jego pysk był znacznie dłuższy i miał rząd rogów na nosie. To może wyglądałoby trochę komicznie w porównaniu z innymi tyranozaurami, ale możliwe że był  trochę szybszy i zwinniejszy. "

Daspletozaur - starszy przodek T.Rexa.

     Słysząc nazwę - Tyranozaur, większość z nas od razu kojarzy ją z potężnym i przerażającym królem jaszczurów jakim był Tyranozaurus Rex. I choć on właśnie jest najlepiej rozpoznawalnym dinozaurem drapieżnym (choćby po oskarowej roli w "Parku Jurajskim", czy częstych publikacjach prasowych jego zacnej postury) to w swojej rodzinie nie jest jedynym przerażającym gadem. Równie morderczym był jego przodek z rodu - Daspletozaur.

    Daspletozaur (Daspletosaurus - co oznacza "straszny jaszczur") był  teropodem z rodziny tyranozaurów ( Tyrannosauridae), żyjącym w późnej kredzie, około 80-72 mln lat temu. Jego miejscem występowania były tereny dzisiejszej Ameryki Północnej. Swoją budową przypominał Tyranozaura, co według paleontologów może świadczyć, że był jego bezpośrednim przodkiem. Odkryto wiele jego potencjalnych gatunków na terenie Alberty, Montany i Nowego Meksyku, ale albo jeszcze ich nie opisano , albo uznano je za nieważne. Daspletozaur obejmuje najwięcej gatunków ze wszystkich tyranozauroidów.

Daspletosaurus torosus

    Daspletozaur podobnie jak inne tyranozaury był dwunożnym drapieżnikiem uzbrojonym w dziesiątki ostrych zębów. Polując opierał się głównie na doskonałym węchu, ale miał także dobrze rozwinięty zmysł słuchu i wzroku. W 2009 roku naukowcy poddali czaszkę daspletozaura tomografii komputerowej. Wyniki badań pozwoliły wnioskować, że ośrodek węchu był najlepiej rozwinięty wśród wszystkich dinozaurów, co zapewniało mu wielką przewagę podczas polowań. Choć jak reszta tyranozaurów obdarzony był krótkimi przednimi łapami, nie wpływały one na skuteczność podczas polowań. Masywna, wielka czaszka i silny, muskularny kark , oraz oczy skierowane ku przodowi , aby mógł śledzić swą zdobycz były kluczem do sukcesu  daspletozaura. Uważa się, że posiadał jeden z najsilniejszych uścisków szczęki.

Czaszka z Museum of the Rockies w Montanie.

 Na dietę daspletozaura składały się hadrozaury i ceratopsy, małe ornitopody  pachycefalozaury, ornitomimy, terizinozaury i być może ankylozaury. Nie gardził także padliną. Najprawdopodobniej polował w stadach. Na niektórych obszarach współistniały z innym tyranozaurami, jakimi były Gorgozaury. 

 Dorosłe osobniki daspletozaurów mierzyły od pyska do ogona około 8-9 m, więc nie były największymi przedstawicielami swojej rodziny. Ich waga, w zależności od źródeł informacyjnych, wahała się między 1,8 t a 3,8 t.  Jego masywna, mierząca około 1 m czaszka, odciążana była dużymi otworami.
 Dorosły daspletozaur miał ok. sześciu tuzinów ostrych zębów, owalnych w przekroju poprzecznym. W odróżnieniu od innych zębów, te znajdującego się obok kości przysiecznej na końcu szczęki miały w przekroju poprzecznym kształt zagiętej litery „D”. Różnice między poszczególnymi zębami szczęk występują także u innych tyranozauroidów. Cechami charakterystycznymi daspletozaura, pozwalającymi odróżnić go od innych tyranozaurów są: nierówna powierzchnia szczęki górnej, wyraźne grzebienie nad oczodołami i na kości jarzmowej.

 Mimo , iż posiadał on krótkie przednie kończyny, wyposażone tylko w dwa palce każda, i tak były one proporcjonalnie najdłuższe w stosunku do ciała ze wszystkich przedstawicieli swojej rodziny.
 Daspletozaur poruszał się na dwóch silnych pięciopalczastych kończynach. Środek ciężkości  znajdował się nad biodrami. Potężna czaszka była umieszczona na krótkiej wygiętej w kształt litery „S” szyi. Ciężar ciała równoważył długi ogon.

Gatunki:
Daspletosaurus torosus Russel 1970

D. torosus (Russel, 1970)
D. sp. (Currie i inni, 2003)
D.? sp. indet. (Carr, 1999)
D.? sp. (Langston, Standhardt & Stevens, 1989)
D.? sp. (Carr & Williamson, 2000)
D.? sp. indet. (Demar & Breithaupt, 2006)
D.? sp. indet. (Sullivan, 2006)
D. sp. (Carr, 1999)
D. sp. (Horner i inni, 1992)
D.? sp. (Lehman i Carpenter, 1990; Carr i Williamson, 2000) = Bistahieversor sealeyi Carr i Williamson, 2010

Źródła: Wikipedia, Wolna Encyklopedia; Wikipedia, the Free Encyclopedia; zbiory własne